Güzel kızım, Zeynebim, bugün Amerika’ya uçtu…

Daha önce de birkaç yazımda vurgulamıştım blog’uma olabildiğince iş ağırlıklı yazılar yazıyorum. Arada sırada hobilerim ve kendi yaşamım ile ilgili yazılar da yazıyorum. Bugün yaşadığım yoğun duygular ve düşündüklerimin kayıt altına alınması için bu yazıyı yazmak istiyorum.

Kızım, Zeynep, bugün 12:15’de Delta Airlines ile Amerika’ya uçtu. Öğrenci Değişim programı kapsamında geçen sene sınava girdi ve başarıyla geçti. Yaklaşık 2 yıldır bunu kendisi istiyor. Lise 3’ü orada okuyacak. Bu kendi kararıydı. Eşim ve ben onu yönlendirmedik. Kendi vermiş olduğu karardan dolayı onu destekledik. Son3-4 aydır hazırlıkları sürüyordu. Eşim inanılmaz koşturdu, hazırlıkları için en ince detayına kadar uğraştı onu hazırladı. Bu hazırlık sürecinde içimde oluşan duyguları anlatamam. 17 yıldır kızımla beraberiz. 2 sene önce 1 aylığına İngiltere’ye gitmişti. En uzun ayrı kaldığımız süre oydu ama o zaman bu kadar etkilenmemiştim. Bu sefer çok daha uzun bir süre…

Zeynep, Amerika’da Virginia Beach şehrinde kalacak. Okyanus kıyısında 500.000 nüfusu olan sevimli bir yer. Kalacağı ailenin biri 17 yaşında diğeri de 12 yaşında iki kızı var. Anne öğretmen, baba bankacı. Gideceği yer belli olduktan sonra Zeynep aileyle iletişim kurdu. Aile heyecanla Zeynep’i bekliyor. Oradaki ailesi bizlere ve kendisine çok sıcak mesajlar gönderdiler. Eşimle benim ilk başlardaki tedirginliğimiz gitti. Zeynep’in yaşında olan Victoria diplomat olmak istiyormuş. Türkiye ve Türkçe ile ilgileniyor. Geçen sene Ankara’ya gelmiş bir süre kalmış. Bu yıl da Istanbul’a Türkçe öğrenmeye geldi Temmuz başında ve 6 hafta burda kaldı. Zeynep gitmeden Victoria ile tanışma fırsatı oldu. Bu onun için çok iyi oldu. Onun da içinde bazı tedirginlikler vardı. Amerika’da beraber olacağı, aynı evde yaşayacağı kardeşi ile tanışmış olduğu için kendini iyi hissetti.

Oldukça uzun bir süre bizim için. Bugün yolcu ederken içimiz iyice parçalandı, duygulandık, göz yaşlarımıza hakim olamadık. Onu çok ama çok özleyeceğiz. Programın bize aktardığı diğer bir konu da anne ve baba, çocukla 6 ay yüz yüze görüşemiyor. Anne, Baba olarak baktığınızda bu durumu kabul edemeseniz de bunun haklı nedenleri var. Bakalım biz gidebilirsek Şubat ayında onu görmeye gidebileceğiz.

Evet bu, Zeynep’in kararıydı ve bu kararına sıkıca tutundu. Kafa olarak kendini hazırladı ve gitti. Zeynebime güveniyorum, başarılı olacağına eminim. Yolun açık olsun bitanem, seni çok seviyorum.

Share

Zeynebim…

Blogumu olabildiğince iş ağırlıklı sürdürmeye çalışıyorum. Ama bunu yazmadan geçemeyeceğim. Canım kızım, Zeynep, bugün törenle 8.sınıfı bitirdi. İnsanın kendi yaşadığı dönemlerden sonra çocuğunun mezuniyetini görmesi çok güzel bir duygu.

Gururlandım, alkışladım, gözlerim doldu, içim kabardı… İnanılmaz bir duygu. Hafta sonu da OKS sınavına girmişti. Şimdi onun için yeni bir dönem başlıyor. Evet onun için dönüm noktalarından birisi… Liseye başlayacak, birkaç sene sonra da üniversite. İnsan kendi yaşını anlamazmış, aynaya bakıyorum bu yaşta kızı olan birisi miyim? Yok canım, olamaz diyorum. Fakat müthiş bir gerçek var o da karşımda duruyor :-)) Bir noktanın daha altını çizmek istiyorum. Zeynebim Fenerbahçe Kolejinden mezun oldu. Fenerbahçe spor kulübünün okulu ve Fernerbahçe’nin 100.yıl mezunları oldular. Göğsümü kabartan diğer bir konu da Zeynebim başarıyla 3. sırada mezun oldu. Sahneye çağırdılar, ödülünü ve plaketini verdiler. Bir baba olarak duygularımı anlatamam. Zeynebim, güzel kızım, yolun açık olsun, sana inanıyor ve güveniyorum ki bunu şimdiye kadar bize gösterdin. Keyifle, tadını alarak yaşayacağın başarılı ve mutlu bir yaşamın olacak. Seni seviyorum.

Share