Algın Erozan Günlüğü

Bugün ailece Ankara’ya gittik. Sebebi, ODTÜ’den mezun oluşumun 20.yılı ODTÜ mezunlarla iletişim web sitesinden 27 Haziran’da yapılacak mezunlar günü ile ilgili ayrıntıları 1 ay önce almıştım. Kalacak yer için ODTÜ konukevinden 3 kişilik yer ayırttım. Sabah eşim Sibel ve kızım Zeynep ile birlikte yola çıktık. Öğlen 12:30 gibi ODTÜ’ye vardık. Programa göre 14:00 - 14:30 arası bölümlerde 10, 20 ve 30.yılını dolduran mezunlara madalyaları verildi. Ben 10.senemi doldurduğum zaman 10.yılını dolduranlara madalya verilmiyordu. 20 sene önce birlikte mezun olduğumuz arkadaşlardan ancak 1-2 tanesini görebildik. Maalesef herkes gelememişti. Sonrasında Kültür ve Kongre merkezinde 40 ve 45.yılını dolduran mezunlara madalyaları rektör tarafından takdim edildi. Eski yöneticilerim Ahmet Yurtseven ve Zafer Kurdakul da 40.yıl madalyalarını almak üzere gelmişlerdi. Onlarla da kısa görüşme imkanım oldu.

Eşim de ODTÜ’den arkadaşım, üniversite dönemini birlikte yaşamıştık. O da 2 sene sonra 20.yıl madalyasını alacak. Okulu tekrar dolaşma ve anılarımızı yad etme imkanı oldu. Zeynep’e hem okulu tanıttık hem de aklımızda kalan güzel olayları mekanları göstererek aktardık. Çok keyfili bir hafta sonuydu. İnşallah 40.yılımızı da sağlıklı bir şekilde kutlama imkanımız olur.

Okulun şu andaki imkanlarını görünce insan şimdi okumak varmış demeden geçemiyor. Sosyal imkanları çok çeşitlenmiş, gerçekten çok keyifli bir ortam var. ODTÜ’nün mezunlarına sahip çıkması onları bir araya getirme çabası insana büyük bir haz veriyor. Bizler de okulumuza sahip çıkmaya çalışıyoruz, ODTÜ’lü kimliğimizi gururla bütün yaşamımıza taşıyoruz. Çevremdeki gençlere bir ODTÜ’lü olarak ODTÜ’ye girmeleri için tavsiyede bulunuyorum. Zeynep’in tercihi ne olacak bilmiyorum ama o da annesi ve babası gibi ODTÜ’lü olursa bundan çok memnun olacağım.

Tweet This Post 

Sonunda yedeğini almış olduğum blog veritabanını geri yüklemeyi başardım. Yanlışlıkla silmiş olduğum yorumlar geri geldi. Hosting aldığım firma ile yaptığım yazışmalar, blog’umu takip eden Semih Yağcıoğlu’nun ve PRO-G’den arkadaşım Sezai’nin desteği ile çözüme ulaştım. Semih ve Sezai’ye destekleri için teşekkür ediyorum.

Tweet This Post 

Bir web sitesini yönetmek gerçekten zor bir iş. 3 yıldır blog sitemi sürdürmeye çalışıyorum. Zaman içinde bir sürü zorlukla karşılaştım. Hosting hizmeti aldığım firma kapandı. İnsanlara ulaşamadım. Alan adını da hosting yapan firmadan almıştım. Berbat bir durumdu. Sonrasında başka bir firmaya geçtim. Blog sitemi wordpress üzerine kurdum. Günlük koşuşturmadan sonra akşamları vakit buldukça siteme girip düzeltilmesi gerekenleri yapmaya çalışıyorum.

Yazılarıma her gün yüzlerce spam yorum geliyor. Onları temizlemeye çalışıyorum. Dün 264 adet spam yorumu temizlerken yanlışlıkla “delete” link’ini kullandım ve daha önce yazılmış spam olmayan gerçek yorumlar da silindi. Geri dönüşü yok. Şu anda wordpress bunu desteklemiyor. İnsanların itina ile yazmış olduğu değerli yorumlar uçup gitti Şimdi bu kişilere dönüp bir daha yorum yazmalarını isteyemem. Ama bununla beraber blog’umun kullanmakta olduğu veri tabanının bir yedek kopyasını da 3 gün önce almıştım. Şimdi bu yedek kopyayı geri yüklemeye çalışıyorum. Çalışıyorum diyorum çünkü hosting aldığım firmanın bana sunduğu olanaklar çerçevesinde yaptığım denemelerde sürekli hata aldım, başarılı olamadım. Zaman harcıyorum, uğraşıyorum… Bir musibet bin nasihattan iyidir derler. Bundan sonra spam yorumları çok dikkatle temizleyeceğim. Bir daha böyle bir şeyle karşı karşıya kalmak istemiyorum. Wordpress kullanarak kendi sitelerini yönetmeye çalışan arkadaşlara da tavsiyem, sık sık veri tabanlarının yedeğini alsınlar ve  yorumları yönetirken de çok dikkatli olsunlar… Yapılan hatanın maalesef şu anda geri dönüşü yok.

3 gün öncesine dönmeye çalışıyorum, veri tabanının yedek kopyasını geri yüklemek için uğraşıyorum, ne kadar zaman alacak bilmiyorum, elimden geleni yapacağım.

Tweet This Post 

Geçen sene Ekim ayında “Tissot” başlığıyla bir yazı yazmıştım. Şu anda çalıştığım şirkette, Avea, “Proje Yönetimi Kavramları ve PMP hazırlık” eğitimini iki defa verdim. İhtiyaca göre vermeye devam edeceğim. Eylül ayındaki ilk eğitimime katılanların hepsi proje yönetmiş profesyonel kişilerdi. O yazımda da vurguladığım gibi gerçekten çok keyifli ve profesyonel bir eğitim olmuştu.

Eğitime katılan arkadaşlarımın bir kısmı PMP sınavına hazırlandılar ve sınavı başarıyla geçip PMP oldular .Bugüne kadar sınava 5 kişi girdi ve ilk girişlerinde sınavı başarıyla geçtiler. Şimdiye kadar vermiş olduğum eğitimlerde bir sınıftan hiç bu kadar PMP çıkmamıştı. Benim için de büyük bir başarı oldu. “Tissot” yazımda da belirttiğim gibi başarı, kişinin konsantrasyonunu devam ettirmesine bağlı. PMP olan arkadaşlarımın isimlerini de paylaşmak istiyorum: Fahri Sinan, Gülcan Berber, Fatih Berber, Hayrullah Ayaş ve Levent Semi Gökçen. Şimdi sırada Murat Karabatur ve Mehmet Bütün var. Onlar da iki hafta içerisinde sınava girecekler. Hepsiyle gurur duyuyorum, %100 başarı ile devam ediyoruz…

İkinci eğitimimi de Şubat ayında verdim. Onlar içinden de PMP olacak kişiler var. Çalışmalarını sürdürüyorlar, Nisan-Mayıs aylarında sınava girmeyi planlıyorlar. Onlar içerisinden de PMP’ler çıkacak ve onların isimlerini de burada paylaşacağım.

Ayrı bir yazı yazmak yerine bu yazımı güncelliyorum. Murat Karabatur da 2 Nisan’da sınavı başarı ile geçip PMP oldu. Şimdi sırada Mehmet var, onu da bekliyorum.

Evet Mehmet de bugün, 30.04.2009, PMP oldu %100 başarı ile devam ediyoruz. Şu ana kadar 7 kişi oldular, sanırım Türkiye’de bir sınıftan bu kadar PMP daha önce hiç çıkmamıştı…

Bu yazımı 31.03.2009 tarihinde yazmıştım. O tarihte eğitim verdiğim arkadaşlardan 5 tanesi PMP sınavını başarıyla geçmişti. İsimlerini burada paylaşmış ve o tarihten sonra PMP olacak arkadaşların isimlerini de , yeni bir yazı yazmak yerine, yine bu yazımı güncelleyerek belirteceğimi vurgulamıştım. Daha sonra Murat ve Mehmet de sınavı başarıyla geçerek PMP oldular. Tabiri yerindeyse PMP fırtınası devam ediyor. Bugün de, 26 Mayıs 2009, Ayşe Hande Gülsün sınavı başarıyla geçerek aynı sınıftan çıkan 8.PMP oldu. Hande’yi de tebrik ediyorum. Bu zorlu süreci başarıyla geçti. Sırada olan arkadaşlar var. Arkası geliyor…

Evet arkası geliyor. Bugün de, 9 Haziran 2009, Kubilay Erdem ve Bora Davran PMP sınavını başarıyla geçip PMP oldular. 4 ay içinde toplam 10 PMP çıktı… Kubilay ilk PMP hazırlık sınıdındandı. Bora, eğitim verdiğim ikinci PMP hazırlık sınıfından çıkan ilk PMP oldu. İkisini de tebrik ediyorum. Bu ay içinde sınava girecek 4-5 kişi daha var, onları da bekliyorum.

16 Haziran 2009′da da Osman Karslıoğlu aileye katıldı. Osman da ikinci PMP hazırlık sınıfının ikinci PMP’si oldu. Yeni PMP’lerimizin sayısı 11 oldu. 30 Haziran Salı günü Ercan, Fatih, Hasan Fehmi, Mutlu ve Mustafa sınava girecekler. Hepsinin de sınavı geçeceğine eminim. Geçtiklerinde buraya yazacağım.

Bugün, 30 Haziran 2009, Fatih Çalışkan, Ercan Küçüközen, Mutlu Önder, Mustafa Bölükbaş ve Hasan Fehmi Gencer de sınavı başarıyla geçtiler. Hasan Fehmi ilk sınıftan, diğer arkadaşlar ikinci sınıftan. Böylece ilk sınıftan 10 kişi, ikinci sınıftan da 6 kişi PMP oldu. Bu arada vermiş olduğum eğitimlere katılmamış olsa da sınav hazırlığında destek verdiğim Özlem Karabatak da bugün kervana katıldı ve PMP oldu. Hepsini tebrik ediyorum, gerçekten büyük bir başarı oldu, bir günde 6 tane PMP çıktı. 4 ay içinde toplam 17 kişi PMP oldu Artık bu arkadaşlarım çevrelerindeki diğer proje yöneticilerine mentorluk yapacak ve onların da PMP olmaları için destek verecekler. Böylece proje yönetimi kültürü, adım adım, daha da yaygınlaşacak

Tweet This Post 

PMP sınavına hazırlanan herkes Rita Mulcahy adını bilir. Rita, dünyada PMP sınavına hazırlanan kişiler tarafından bilinen bir isimdir. Rita’nın PMP hazırlık kitabını sınava hazırlanan insanlar en azından bir kere okurlar. Ben de sınava hazırlanırken okumuştum. Tamamen sınava odaklı, bir anlamda “reçete” gibi bir kitap. Rita, 1991′den bu yana proje yönetimi konusunda sınıf eğitimleri, online eğitimler ve kitapları olan RMC Project Management şirketinin başında. Merkezi Amerikada olup avrupa, orta doğu ve diğer birçok ülkede proje yönetimi konusunda eğitimler veriyorlar.

30 Haziran’dan sonra PMP sınavı, PMBOK 4th edition baz alınarak yapılacak. RMC’nin PMBOK 4′e göre hazırlamış olduğu “PMP Exam Prep Online 6th Edition” kursu için beta tester olarak destek verecek hem PMP hem de PMP olmayan insanlar arıyorlarmış. Beta Tester olarak destek vermek isteyen toplam 20 kişi belirlediler. Twitter’da RMC’yi takip ediyorum. 2-3 hafta önce orada yeni hazırladıkları online PMP hazırlık kursu için beta tester aradıklarını gördüm ve başvurdum. 2 gün önce sözkonusu kursu izleyip test edebileceğim link’i gönderdiler. Ben de dün teste başladım. Eksik gördüğüm noktaları not ediyorum. İncelenmesi gereken 15 bölüm var. Şu anda 5.bölümdeyim. 7 Haziran’a kadar bu çalışmamı tamamlamam gerekiyor. Sanırım ekstra bir süreye gerek olmadan tamamlayabileceğim.

Beta Tester olarak destek veriyorum. Bu çalışmanın bana katkısı ne olacak? PMP olanlara 48PDU kazanma imkanı olacakmış. Bu iyi bir durum. Fakat benim yeni dönemim 2010′da başlıyor. 48PDU’nun ancak 20PDU’su bir sonraki dönemime aktarılabiliyor.

Geçtiğimiz aylarda PMBOK 4th edition Türkçe’ye çevirilmesi için de destek vermiştim. Bu çalışma da yeni PMBOK için bana destek olacak.

Tweet This Post 

Bugün kızım Zeynep ile birlikte Fenerbahçe Spor Kulübü Dereağzı Tesislerinde temel seviyede yelken eğitmine başladık. Çalıştığım şirket Avea’da bu konuda bir sosyal kulüp var. Çalışma arkadaşlarımdan bazıları yelken eğitimlerine devam ediyor. Sohbetlerimizde ne kadar keyifli bir aktivite olduğunu konuşuyorduk. Daha önce yelkencilik konusunda hevesim yoktu. Zeynep için de değişiklik olur diye eşimle birlikte düşündük ve başlayalım dedik.

Şirkette bu aktiviteyi koordine eden kişilerle zamanlaması için konuştuğumuzda 4 kişinin olması gerektiğini söylediler. Geçen hafta yazışmalarımızda şirketten iki kişi daha çıktı ve bu hafta sonuna ilk dersi ayarlayabildik. Belirttiğim gibi bugün başladık. Başlangıç seviyesindeki bu eğitim, her ders 2 saat olmak üzere, 12 saat sürecek. Vurguladığım gibi çok hevesli değildim ama işin içerisine girince çok keyif aldım. Zeynep de memnun oldu. Yelkenlinin içinde çok çalıştık ve yorulduk ama keyif aldık. Sanırım bundan sonra yelkencilik aktivitesine devam ederiz.

Bugün havada pek rüzgar olmadığı için çok fazla bir şey yapamadık. Rüzgarlı olan bölgeye gidip, kısa süreli de olsa, tekneyi kullandık. Temel terimleri öğrenmeye başladık. Oldukça fazla terim var ve bunların bilinmesi gerekiyormuş. Terimlerin oturması için birkaç defa daha görerek, duyarak ve içinde bulunarak tekrarlamak gerekecek. Bu arada yelkenli ve kullanmaya yönelik terimler dışında düğüm atmayı da öğrenmemiz gerekecek. Lise yıllarımda öğrendiğim ama şimdi nasıl yapıldığını hatırlamadığım “camadan” düğümü dışında da birçok düğüm varmış. Bu düğümleri de zaman içerisinde öğreneceğiz.

Gerçekten çok keyifli bir aktivite, öğrendiklerimi zaman zaman burada paylaşacağım.

Tweet This Post 

Bir projenin yaşam döngüsünün 5 ana süreçten oluştuğunu biliyoruz: Başlangıç - Planlama - Yürütme - İzleme & Kontrol - Kapanış süreçleri… Her sürecin kendi içinde detayları var ve bu detaylar proje ilerlerken dikkatle izlenmesi gereken noktalardır. Fakat “planlama” üzerinde önemle durulması gereken bir konu.

Planlama bir projenin temeli. Bir işi nasıl yapacağınızı planlamak durumundasınız. Gerçek hayatta projelerin nasıl ilerlediğine bir bakalım. Genelde planlamaya yeterince zaman ayırılmaz. Çünkü bir an önce işin aktif olarak başlaması, yani yürütme aşamasına geçmesi beklenilir. Planlama çalışması elle tutulur bir şeyler ortaya koymadığı için sanki bir şey yapılmıyormuş ve zaman kaybediliyormuş gibi algılanır. Halbuki bu safha projenin en önemli safhasıdır. Yeterince zaman ayırılmaz dememdeki sebep, vurguladığım gibi, bir an önce işe koyulma düşüncesi olmakla beraber bir şirkette üst yönetimden gelen “bu proje şu zaman bitmeli” şeklindeki süre baskısı da yeterince zaman ayırılamamasına yol açıyor. Planlamaya yeterince önem verilmediği takdirde projenin başarısız olması kaçınılmaz. Planlamaya yeterince önem verilmediğinde gerçek hayatta ne oluyor? Proje başarısız oluyor. Ne demek başarısız? Zamanında bitmiyor, risk planlaması yapılmadığı için riskler gerçekleşiyor ve sorun haline geliyor… Proje bütçesinde tamamlanamıyor. Kapsamda değişiklik olabiliyor, vurguladığım gibi bir risk gerçekleşiyor, ekstra para harcanıyor. İşi bilen, çok iyi bir proje ekibi var ama proje başarısız oluyor. Niye? Çünkü planlamaya yeterince önem verilmemiş.

Tweet This Post 

Proje Yönetimi gerçekten  önemli bir konu. Artık şirketler rekabet şanslarını arttırabilmek, ürettikleri ürün ya da hizmetleri pazara zamanında ve bütçesinde sunabilmek için proje bazlı organizasyonlar haline dönüşmeye çalışıyor. Proje ya da Program Ofislerini kendi bünyelerinde kuruyorlar. Proje Yönetimi, Türkiye’deki üniversitelerin bazı bölümlerinde ders olarak okutuluyor. Endüstri Mühendisliği bölümlerinde ders olarak işleniyor. Bilgisayar Mühendisliği bölümlerinde ise Yazılım Mühendisliği dersi içerisinde konu olarak kısıtlı bilgi veriliyor. Diğer bazı branşlarda da bazı dersler içinde özet bir konu şeklinde ele alınıyor. Türkiye’de şu ana kadar benim bildiğim, duyduğum proje yönetimi yüksek lisans programı maalesef yok. Proje Yönetimi konusunda daha detaylı bilgi almak isteyen bir kişi, bu konuda eğitim veren bazı şirketlere başvurmak durumunda. Evet, Türkiye’de bu konuda faaliyet gösteren birkaç eğitim şirketi var. Bu eğitim şirketleri de bu konuda profesyonelleşmiş eğitmenler ile, eğer talep toplayıp sınıf açabilirlerse, dersler veriyorlar. Proje Yönetimi bilincinin, disiplininin yaygınlaşması için bu yeterli mi? Bana göre değil!

Ben, proje/program yönetimi konusunda çalışan bir profesyonel olarak, çevremdeki insanlarla bu konuda konuşarak ve zaman zaman şirketimde eğitim vererek proje yönetimi bilincinin yaygınlaşması için bir çaba sarf ediyorum.  Bu konuda çalışan arkadaşlarım var, onlar da çaba gösteriyorlar. Vurguladığım gibi bu tip bireysel, küçük ölçekli çabalar maalesef yeterli olmuyor.

Diğer bir açıdan bakıldığında da üstünde durulması gereken konu, piyasada bu konudaki ihtiyaç nedir? Bir kişinin proje yönetimi konusunda profesyonel bir kariyer çizgisine girmesi için şirketlerin bu konuya gereken önemi vermesi gerekiyor ki talep oluşsun.

Üniversitelerimizde de daha profesyonel eğitim alınabilmesi için proje yönetimi konusunda akademik programların açılması gerektiğini düşünüyorum. Amerika ve Avrupa’daki birçok üniversitelerde proje yönetimi konusunda yüksek lisans (MSc Project Management) yapabilme imkanı var ve çok revaçta. Daha önce bir yazımda belirtmiştim. PMI’nın PMBOK 4.baskısı büyük bir kurumun sponsorluğunda Türkçe’ye çevirildi. Ben de bu çeviri çalışmalarına danışman olarak destek oldum. Bu çalışmanın hedefi PMBOK Türkçe dokümanını üniversitelere ücretsiz vermek. Bu önemli bir çalışma. Proje Yönetimi konusunun üniversite öğrencilerine sunulması mümkün olacak ve konunun bilinirliği artıp yaygınlaşacak. PMI’ya kayıtlı PMI Türkiye chapter’ı da kuruldu. Hem PMI Türkiye hem de bu büyük kurumun desteği ile proje yönetimi konusunda daha profesyonel gelişmeleri görebileceğiz.

Bu konudaki gelişmeleri ve düşüncelerimi zaman zaman burada yazmaya devam edeceğim.

Tweet This Post 

Linkedin’de üyesi olduğum PMI Certified PMPs grubunda bir üyenin paylaştığı PMBOK 3.baskı ile yeni yayınlanan PMBOK 4.baskı arasındaki farkları özetleyen sunumu paylaşmak istiyorum. Güzel bir çalışma…

Tweet This Post 

İçimdeki çocuk zaman zaman ses veriyor. Çocukların ilgi gösterdiği oyuncaklara ilgi gösteriyorum. Hevesimi bazen bastırıyor bazen de teslim oluyorum. İki sene önce bir fuarda uzaktan kumandalı bir helikopter görmüştüm. O zamandan beri oynamak ve hevesimi gidermek üzere tatmin olmak için bir helikopter alsam iyi olacak diyordum. Birkaç hafta önce ev ile ilgili bazı işleri görmek üzere Kadıköy’e indim. Elektronik malzeme satan bir dükkanın önünden geçerken 10cm büyüklüğünde bir helikopteri uçarken gördüm ve dükkan sahibi ile sohbete başladım. Ellerinde bu küçük helikopter dışında daha profesyonel helikopterler de vardı. Biraz bilgi sahibi oldum. Dayanamadım ve bu mikro helikopter’i satın aldım. Bu tip helikopterler kapalı alanlarda uçurmak üzere tasarlanmış. Infrared kontrollü olan bu helikopter’i uçurabilmek kolay değil. Kumandanın üzerinde toplam 4 kontrol düğmesi var. Fakat gerçekten zormuş, çok uğraştım ve sonunda uçurabildim. Kızım Zeynep de heveslendi. Evin içinde uçurmaya çalışıyoruz. Uçarken kontrolden çıkıyor, sağa sola çarpıyor. Tekrar tekrar deneyerek kontrol etmeyi başarabiliyorsunuz.

Çok eğlenceli, uçurabildiğim zaman sanki çok önemli bir şey başarmış gibi hissediyorum ve içimdeki çocuk mutlu oluyor. Bakalım, bu küçük oyuncak bir süre sonra daha profesyonel bir helikopter almamı gerektirebilir. Bu tip oyuncaklara ilgi gösteren herkese tavsiye ediyorum. Pahalı değil, Çin malı bu model 25-30TL civarında.

Tweet This Post